Historia Parafii w Chlewicach

Historia Parafii w Chlewicach

Jan Długosz w „Liber Ben.” (l. 18) wspomina, że w połowie XV w. kolatorem kościoła parafii w Chlewicach był Paweł Odrowąż, kasztelan lwowski. Włościanie odwozili dziesięcinę do prepozyta krak. Zaś dwór dawał dziesięcinę plebanowi. Kościół był filią Dzierzgowa. Czy był murowany, jaki miał tytuł o tem nie wspomina.  Inwentarz z 1893 r. podaje, że kościół istniał w XV w., że w 1314 dn. 8 paźd. Jakiś Bartłomiej Czegliński uczynił zapis na utrzymanie plebana. Oczywiście wiadomość czerpana z jakiegoś falsyfikatu. W 1466 r. rozgraniczono wsie Chlewice od Chlewskiej Woli.

W 1598 r. Chlewice należą do Hieronima Dembińskiego (Herbarz Bonieckiego IV. 205, 214), wchodzą w skład dekanatu jędrzejowskiego, mają kościół pod wezwaniem św. Filipa i Jakuba Ap., niekonsekrowany z pozwoleniem odprawiania w nim nabożeństw. W 1783 r. Jacek Kochański, kanonik sandom. Prob. w trójcy pod Zawichostem, wizytator, nie mógł się dowiedzieć kiedy i przez kogo kościół w Chlewicach był wystawiony. Podaje, że był murowany „w murach, szkarpach i sklepieniach porysowany, wcześniej reparacji potrzebuje”.

Patronem kościoła był Św. Jakub Większy Apostoł. Konsekracji dopełnił 12 list. 1629 r. Tomasz Oborski bp. sufr. krak. czego pamiątkę obchodzono w I Niedzielę po św. Marcinie bpie wyzn. Kościół pokryty był gontem, posadzka kamienna, licha, podsiębitka w całym kościele z tarcic nowo ułożona. Okien taflowych w ołów oprawionych cztery. Ku południowi kaplica murowana, w sklepieniu porysowana, na wierzchu małą kopułę, blachą pobitą mająca. W tej (kaplicy) posadzka z cegły, okna dwa. W głównym ołtarzu św. Anna, obraz w drzewie malowany, wyżej św. Jakub Ap. Drugi ołtarz św. Józefa, trzeci w Kaplicy MB. Czwarty także w kaplicy Compassionis. Chór muzyczny dawnej formy, na nim pozytyw o ośmiu głosach itd. Prócz wyciągów z 1440 r. 1529 r. 1598 r. kościół posiadał dokumenty: W 1764 r. Barbara ze Stradomia wdowa po Janie Stradomskim, podczaszym owruckim, dziedziczka połowy wsi Lubachowy zapisała ks. Duleńskiemu prob. Chl. i jego następcom czynsz od 2000 zł na Msze św. Tą sumę w 1779 r. przyjął na swe dobra Bieganów za ks. Klem. Jarmundowicza p. Szymon Werycha Darowski, sędzia grodzki krak.

W 1824 r. dn. 9 lipca Chlewice nabył od Franciszka i Antonilli z hr. Przerembskich, małżonków Dobieckich za 170.000 zł. Jan Kanty Kowalski. Ks. L. Rusin prob. Chlewic dał nam takie szczegóły o parafii:
„Od pewnego czasu zamieszkały w Chlewicach Michał Bontoni, bardzo pobożny człowiek co dzień bywał na Mszy św. A jeśli jacy goście byli zostawiał ich w domu, a szedł na ofiarę Mszy św. a w niedzielę na nieszpory; inwentarzem zwykle pół dnia robił, a pole 3000 morgów obszaru na czas obrobił. Prowadząc życie chrześcijańskie i przykładne, będące zbudowaniem dla parafian, widząc mały kościółek … w 1864 r. wystawił kościół, płacąc nawet za każdą posługę. W ołtarzach umieścił obrazy Pana Jezusa na krzyżu; do nóg Pańskich garnie się Maria Magdalena pokutnica. Drugi obraz to św. Michał zwołujący na sąd ostateczny. Obrazy te miały parafianom przypominać pokutę i sąd Boży…”

„Kościół  dawny był w 1862 r. rozebrany a na jego miejsce nowy rozpoczęty.
Dn. 25 lipca 1864 r. kościół był wykończony, a w dn. Św. Jakuba został uroczyście pobenedykowany przy dość licznem zgromadzeniu duchowieństwa i wiernych w obecności fundatora. Odnośny dokument został przez obecnych i fundatora podpisany.. Poświęcenia dokonał ks. Wojciech Latosiński, kanonik honorowy Sandomierski, prob. Obiechowski, dziekan Dzierzgowski…”.

 

Źródło:
Ks. Jan Wiśniewski, „Historyczny opis kościołów, miast, zabytków i pamiątek w powiecie Włoszczowskim”, Kielce 2000.